ручыць

дзеяслоў | размоўнае | безасабовая форма | незакончанае трыванне

Удавацца, везці, шчасціць.

  • Мне не ручыць у гульні на грошы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)