рэпліка

назоўнік | жаночы род

  1. Адказ, пярэчанне, заўвага на словы субяседніка, таго, хто гаворыць.

    • Кінуць рэпліку.
    • Рэплікі з месцаў (на сходзе).
    • Калючая р.
    • Абмен рэплікамі.
  2. У сцэнічным дыялогу: тэкст, які змяшчае ў сабе словы адной з дзеючых асоб.

  3. На судовым працэсе: пярэчанне адной са старон (спецыяльны тэрмін).

  4. Кароткі газетны або часопісны артыкул як пярэчанне, выражэнне нязгоды з кім-, чым-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)