падзвіжнік

назоўнік | мужчынскі род | высокае

Чалавек, які гераічна прыняў на сябе цяжкую працу або нягоды, пакуты дзеля дасягнення высокай мэты.

  • П. навукі.

|| прыметнік: падзвіжніцкі.

  • Падзвіжніцкая праца (самаадданая).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)