падзвіжнік

назоўнік | мужчынскі род | высокае

Чалавек, які гераічна прыняў на сябе цяжкую працу або нягоды, пакуты дзеля дасягнення высокай мэты.

  • П. навукі.

|| прыметнік: падзвіжніцкі.

  • Падзвіжніцкая праца (самаадданая).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)