пад’ём

назоўнік | мужчынскі род

  1. гл. падняцца, -ць.

  2. Участак дарогі, які ідзе ўверх.

    • Круты п.
  3. Выпуклая частка нагі ад пальцаў да шчыкалаткі, над ступнёй.

    • Боты ціснуць у пад’ёме.
    • Лёгкі (або цяжкі) на пад’ём (размоўнае) — лёгка (або з цяжкасцю) адважваецца ісці, ехаць, рухацца, рабіць што-н.

|| прыметнік: пад’ёмны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)