пабочны

прыметнік

  1. Які існуе побач з галоўным, асноўным, другарадным.

    • П. тыпаж у п’есе.
  2. Не свой, які не належыць да дадзенага грамадства, установы, сям’і і пад.

    • Пабочным (назоўнік) уваход забаронены.
  3. Які не мае непасрэдных адносін да чаго-н.

    • Пабочныя меркаванні.
  4. Народжаны без шлюбу (устарэлае).

    • П. сын.
  5. Пабочнае слова або пабочны сказ — у граматыцы: інтанацыйна адасобленае слова ці сказ унутры другога сказа, якія выражаюць розныя віды адносін таго, хто гаворыць, да таго, пра што ён гаворыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)