насцёбаць (насцяваць)

дзеяслоў | размоўнае | закончанае трыванне

Набіць, нахвастаць каго-н.

  • Н. дубцом.
  • Н. пугай.

|| незакончанае трыванне: насцёбваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)