магіла

назоўнік | жаночы род

  1. Яма для пахавання памерлых, а таксама насып на месцы пахавання.

    • Засыпаць магілу.
    • Адной нагой у магіле (стаяць) (быць блізкім да смерці).
    • Глядзець у магілу (хутка памрэ).
    • Загнаць (увагнаць, завесці) у магілу (давесці да смерці).
    • Знайсці магілу (пераноснае значэнне: загінуць, памерці).
  2. пераноснае значэнне, у знач. выказніка: Будзе захавана ў тайне.

    • Ведаць аднаму і — м.
  3. у знач. выказніка: Аб чым-н. вельмі небяспечным; смерць (размоўнае).

    • За здраду — м.

|| памяншальная форма: магілка.

|| прыметнік: магільны.

  • М. камень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)