любата

назоўнік | жаночы род

  1. Тое, што люба, што выклікае захапленне прывабнасцю, прыгажосцю.

  2. у знач. выказніка: Пра захапленне, зачараванне кім-, чым-н., задавальненне ад каго-, чаго-н.

    • Дзяўчына, проста л.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)