ляцець

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Перамяшчацца, рухацца ў паветры.

    • Бусел ляціць над лугам.
    • Ляцяць самалёты.
    • Песня ляцела над плошчай (пераноснае значэнне).
  2. Тое, што і імчацца.

    • Ляціць тройка ўдалая.
  3. Падаць уніз (размоўнае).

    • Л. пад адхон.
  4. пераноснае значэнне: Пра час: хутка праходзіць.

    • Час ляціць.
  5. Хутка ламацца, ірвацца, расходавацца (размоўнае).

    • Ляціць адзежа на ім.
  6. пераноснае значэнне: Імкнуцца куды-н., да каго-н. (думкамі, душой і пад.).

    • Л. думкамі ў сваё мінулае.

|| закончанае трыванне: паляцець.

|| назоўнік: лёт.

На ляту —

  1. у час лёту, руху ў паветры;
  2. пераноснае значэнне мімаходам, на скорую руку, наспех (размоўнае).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)