кватэра

назоўнік | жаночы род

  1. Асобнае жылое памяшканне ў доме з кухняй, пярэдняй і пад.

    • Трохпакаёвая к.
  2. Памяшканне, якое часова наймаецца ў каго-н. для жылля.

    • Жыць на прыватнай кватэры.
  3. Месца размяшчэння войск у населеным пункце.

    • Размясціцца на зімнія кватэры.
    • Галоўная к. (штаб галоўнакамандуючага; устарэлае).

|| памяншальная форма: кватэрка.

|| прыметнік: кватарны.

  • Кватэрнае размяшчэнне войск (не ў казарменных памяшканнях).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)