клёк

назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

  1. Розум, развага.

    • У гэтага чалавека к. ёсць.
  2. Жыццёвая сіла; сокі.

    • Нельга ж цягнуць з чалавека апошні к.

Не мець клёку ў галаве (размоўнае пагардлівае) — пра чалавека, у якога няма розуму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)