кінуць

дзеяслоў | закончанае трыванне

  1. Выпусціўшы з рукі, прымусіць або даць паляцець і ўпасці.

    • К. камень.
    • К. гранату.
    • К. пінжак на крэсла.
    • К. снежкай у каго-н.
  2. Тое, што і выкінуць (у 1 знач.).

    • К. гнілаваты яблык у памыйнае вядро.
  3. пераноснае значэнне: Хутка перамясціць, накіраваць, паслаць куды-н.

    • К. атрад на выкананне задання.
    • Лодку кінула (безасабовая форма) на каменне (рэзка аднесла).
    • К. позірк на каго-, што-н. (зірнуць, хутка пагладзець).
    • Сонца кінула прамень.
    • К кпіну, заўвагу (вымавіць мімаходзь).
  4. каго-што і інф. Пайшоўшы, пакінуць; перастаць рабіць што-н.

    • Кажуць, ён кінуў жонку.
    • К. курыць.
    • К. вучобу (перастаць вучыцца).
  5. Працягнуць ніткі праз бёрда (спецыяльны тэрмін).

    • К. у бёрда.
  6. безасабовая форма, каго-што ў што. Ахапіць, працяць чым-н.

    • К. у пот, у гарачку, у сон.
  7. кінь(це), таксама з. інф. Ужыв. ў знач. спыні(це), не трэба, хопіць (размоўнае).

    • Кіньце спрачацца.

|| незакончанае трыванне: кідаць.

|| назоўнік: кіданне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)