казёл

назоўнік | мужчынскі род

  1. Дзікая млекакормячая жывёліна сямейства пустарогіх, якая водзіцца звычайна ў гарах.

    • Сібірскі к.
  2. Самец дамашняй казы.

    • Як з казла малака (няма ніякай карысці).
    • Пусціць казла ў агарод (дапусціць каго-н. туды, дзе ён хоча мець выгаду; размоўнае іранічны сэнс).
  3. Від бабкі, якая складаецца з некалькіх снапоў ячменю або аўса, пастаўленых так, што каласы схаваны ўнутр (размоўнае).

  4. Гімнастычны снарад у выглядзе кароткага, абабітага скурай бруса на чатырох высокіх ножках.

    • Скакаць цераз казла.
  5. Назва гульні ў карты, даміно (размоўнае).

    • Забіваць казла.
  6. Легкавы аўтамабіль павышанай праходнасці (размоўнае).

    • Туды толькі на казле праедзеш.

|| памяшальная форма: козлік.

|| прыметнік: казліны.

  • Казліная барада (вузкая і доўгая).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)