катапульта

назоўнік | жаночы род

  1. У старажытнасці: прыстасаванне для кідання на вялікую адлегласць камення, бочак з запаленай смалой і пад., якое прымянялася пры асадзе крэпасцей.

  2. Устройства для паскарэння старту самалёта з палубы карабля (спецыяльны тэрмін).

  3. Аўтаматычнае прыстасаванне для выкідвання з самалёта лётчыкаў, касманаўтаў (спецыяльны тэрмін).

|| прыметнік: катапультны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)