кашэль

назоўнік | мужчынскі род

  1. Вялікая кашолка, звычайна з лучыны.

    • Злажыць сухія грыбы ў к.
  2. Тое, што і кашалёк (абласное).

    • Плесці кашалі з лапцямі (размоўнае неадабральнае) — гаварыць без толку, малоць бязглуздзіцу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)