кашэль

назоўнік | мужчынскі род

  1. Вялікая кашолка, звычайна з лучыны.

    • Злажыць сухія грыбы ў к.
  2. Тое, што і кашалёк (абласное).

    • Плесці кашалі з лапцямі (размоўнае неадабральнае) — гаварыць без толку, малоць бязглуздзіцу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)