карміць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Даваць корм (жывёле).

    • Пара к. карову.
    • К. куранят тварагом.
  2. Уводзіць каму-н. ежу ў рот; даваць есці.

    • К. парасят праз соску.
    • К. дзіця грудзямі.
    • К. абяцанкамі (пераноснае значэнне: абяцаць зрабіць што-н., але не выканаць).
  3. пераноснае значэнне: Забяспечваць неабходным для пражыцця, утрымліваць.

    • К. сірот.

|| закончанае трыванне: накарміць, пакарміць і пракарміць.

|| назоўнік: пракорм і пракармленне.

|| назоўнік: кармленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)