карцець

дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

  1. безасабовая форма: з інфінітывам, са злучнік «каб» і без дапаўнення.

    • Пра неадольнае жаданне зрабіць што-н., хацецца.
    • Мне карціць сказаць.
    • Сыну карцела, каб хто быў побач.
  2. Не даваць спакою, непакоіць, хваляваць.

    • Не вучоба карціць, а паездка ў горад.

|| назоўнік: карценне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)