караніцца

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Пускаць карані.

  2. у чым. Мець сваёй асновай, крыніцай.

    • Прычына караніцца ў іншым.
  3. у кім-чым. Быць уласцівым каму-, чаму-н., знаходзіцца ў кім-, чым-н.

    • У свядомасці людзей доўга караніўся недавер гэтаму чалавеку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)