калодка

назоўнік | жаночы род

  1. Невялікая калода; тое, што і калода (у 1 знач.).

    • Парэзаць бярозу на калодкі.
  2. Кусок дрэва, які служыць асновай у некаторых інструментах, прыборах.

    • К. рубанка.
  3. Кусок дрэва ў форме ступні, які выкарыстоўваецца пры пашыве абутку; капыл.

    • Выплятаць лапці на калодцы.
  4. Сярэдняя частка кола, у якой умацоўваюцца спіцы.

    • Колы па калодкі ў гразі.
  5. Планка для мацавання на грудзях ордэнаў медалёў ці ордэнскіх стужак.

    • Ордэнская к.

|| памяншальная форма: калодачка.

|| прыметнік: калодачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)