калоцца

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Мець здольнасць калоць (у 1 знач.).

    • Шыпшына колецца.
  2. Наносіць адзін аднаму раны вострай зброяй.

    • К. пікамі.
  3. Мець звычку бадацца (размоўнае).

    • Каровы колюцца.
    • І хочацца і колецца (размоўнае жартаўлівае) — пра адначасовае адчуванне жадання і нерашучасці зрабіць што-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)