калаціць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Выклікаць дрыжанне чаго-н., хістаць, трэсці.

    • Выбухі гармат калацілі горад.
    • К. антонаўкі (трасучы, выклікаць ападанне пладоў).
  2. каго (што). Выклікаць дрыжыкі (пра страх, ліхаманку, холад і пад.).

    • Мяне калоціць (безасабовая форма).
  3. каго-што і без дапаўнення.

    • Рабіць вобыск (размоўнае).
  4. Гатаваць якую-н. страву, размешваючы калатоўкай (размоўнае).

    • К. зацірку.
  5. пераноснае значэнне: Выклікаць непрыемнае пачуццё.

    • Гэта несправядлівасць калоціць мяне.
  6. Абіваць, акалочваць снапы.

    • К. снапы жыта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)