дворнік

назоўнік | мужчынскі род

  1. Работнік, які падтрымлівае чысціню і парадак на двары і на вуліцы каля дома.

  2. Устройства для механічнага выцірання назіральнага шкла ў машыне ад снегу, вільгаці, пылу і інш.

|| жаночы род: дворнічыха.

|| прыметнік: дворніцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)