дарожка

назоўнік | жаночы род

  1. гл. дарога.

  2. Прызначаная для хадзьбы вузкая дарога ў садах, парках і пад.

    • Пасыпаць дарожкі пяском.
  3. Тое, што і сцежка.

    • Лясная д.
  4. У спартыўных збудаваннях, на аэрадромах: спецыяльна ўстроеная дыстанцыя (для бегу, плавання, узлёту).

    • Бегавая д.
    • Водная д.
    • Узлётная д.
  5. Вузкі доўгі дыван, а таксама вузкі доўгі абрус.

    • Паслаць дывановую дорожку.
    • Карункавая д.
  6. Рыбалоўная прылада ў выглядзе доўгага шнура з кручком на канцы.

    • Злавіў шчупака на дарожку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)