бурліць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Бурна цячы, клекатаць.

    • Мора бурліць.
  2. пераноснае значэнне: Праяўляцца з вялікай сілай (пра падзеі, пачуцці і пад.); шумець.

    • Кроў бурліць, на месцы не сядзіцца.
    • Злосць бурліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)