буркаць

дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Невыразна, з адценнем незадаволенасці гаварыць што-н.

|| аднакратны дзеяслоў: буркнуць.

  • Стары штосьці буркнуў і пайшоў у хату.

|| назоўнік: бурканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)