бунтаваць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Падымаць бунт, удзельнічаць у бунце.

  2. Падбухторваць да бунту.

    • Б. народ.
  3. пераноснае значэнне: Пратэставаць, упарта не згаджацца.

    • Не магу вечарам дзяжурыць: жонка бунтуе.
  4. Збіваць з толку.

    • Ты мяне не бунтуй, я сам разбяруся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)