бункер

назоўнік | мужчынскі род

  1. Спецыяльна абсталяванае ёмішча для сыпкіх і кускавых матэрыялаў.

    • Б. для зерня.
  2. Падземнае жалезабетоннае ўкрыцце.

  3. Спецыяльнае наземнае збудаванне з байніцамі для вядзення агню.

|| прыметнік: бункерны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)