бучны

прыметнік

  1. Які мае буйную сакавітую зеляніну (пра расліны).

    • Б. клён.
  2. Пра рысы твару: прыкметны.

    • Дзіця малое, а тварык б.

|| назоўнік: бучнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)