бры́нкаць, ✂; незак. (разм.).

  1. Бразгатаць, утвараць бразгатлівыя гукі.

  2. Няўмела іграць на якім-н. музычным інструменце.

    • Б. на гітары.

|| зак. прабрынкаць, ✂.

|| аднакр. брынкнуць, ✂.

|| наз. брынканне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)