браня

назоўнік | жаночы род

  1. У старадаўнасці: засцерагальнае металічнае адзенне воіна (панцыр, латы, кальчуга).

  2. Стальная абшыўка танка, баявога карабля, бронецягніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)