бракава́ць, ✂; незак.

  1. Прызнаваць што-н недабраякасным, заганным.

    • Б. тавар.

  2. безас. Быць у недастатковай колькасці; не хапаць.

    • Бракуе ведаў.

|| зак. забракаваць, ✂.

|| наз. бракаванне, ✂ і бракоўка, ✂.

|| прым. браковачны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)