блок

назоўнік | мужчынскі род

  1. Частка якой-н. пабудовы, машына і пад., якая сама складаецца з дэталей.

    • Б. цыліндраў.
  2. Штучна зроблены з бетоннай сумесі будаўнічы матэрыял у выглядзе вялікай цагліны.

    • Шлакабетонны б.
  3. Комплекс будынкаў аднолькавага прызначэння.

    • Хірургічны б.

|| прыметнік: блочны.

  • Блочное будаўніцтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)