блішчаць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Свяціцца або адсвечваць роўным святлом.

    • Боты блішчаць.
    • Возера блішчыць (размоўнае).
  2. Свяціцца (пра вочы).

    • Вочы блішчаць ад радасці.

    • Блішчаць вачамі (размоўнае) — маўкліва прасіць што-небудзь, выказваць жаданне позіркам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)