благі

прыметнік

  1. Які не мае станоўчых якасцей, не адпавядае патрабаванням.

    • Благія землі.
    • Б. чалавек.
  2. Дрэнны ў маральных адносінах.

    • Б. ўчынак.
  3. Худы, з хваравітым выглядам.

    • Б. з твару.
  4. Непрыемны для іншых (пра манеры, характар і пад.).

    • Благія прывычкі.
    • Благое вока — у народным павер’і: вока, позірк якога прыносіць няшчасце.

|| назоўнік: благата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)