біла

назоўнік | ніякі род

  1. Унутраная ударная частка звона; язык.

  2. Падвешаны кавалак жалеза, рэйкі для падачы сігналаў.

  3. Верхняя скразная планка або жардзіна ў поручнях лесвіцы, мосце і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)