безгаловы

прыметнік

  1. Які не мае галавы, пазбаўлены галавы.

    • Б. селядзец.
  2. пераноснае значэнне: Някемлівы, рассеяны, неразумны (размоўнае).

|| назоўнік: безгаловасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)