беспакара́ны, ✂.

Які астаўся непакараны.

  • Прайсці беспакарана (прысл.).
  • Беспакаранае злачынства.

|| наз. беспакаранасць, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)