баламуціць

дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

  1. Выклікаць неспакой сярод каго-н., уносіць разлад, неразбярыху.

    • Б. народ.
  2. Спакушаць, зачароўваць.

    • Ах, дзяучаты, хопіць вам б. хлопца!
    • Баламуціць светам (размоўнае неадабральнае) — выклікаць непакой, нездавальненне.

|| закончанае трыванне: узбаламуціць і забаламуціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)