бай

назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

  1. Міфічная істота дзіцячага фальклору, якая расказвае байкі, казкі.

    • Ішоў б. па сцяне.
  2. Гаворка.

    • Вось бачыце, не слухалі майго баю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)