адубець

дзеяслоў | размоўнае | закончанае трыванне

  1. Змерзнуць на холадзе.

    • Адубеў на марозе.
  2. Стаць нягнуткім, страціць здольнасць варушыцца.

    • Рукі адубелі.
  3. Памерці.

    • Можна а. у дарозе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)