адтрэ́сці, ✂; зак.

  1. Трасучы, аддзяліць што-н.

    • А. пыл з вопраткі.

  2. Пашкодзіць трасеннем (разм.).

    • Адтрасеш нутро на такой дарозе.

|| незак. адтрасаць, ✂ і адтрэсваць, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)