dostrzegać

dostrzega|ć

незак. прыкмячаць, заўважаць;

~m go w tłumie gości — я заўважаю яго ў натоўпе гасцей

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)