cel, ~u
м.
1. мэта;
cel życia — мэта жыцця;
na ~e dobroczynne — для дабрачынных мэтаў;
na cel charytatywny — на дабрачынную мэту;
w ~u (~em) — з мэтай..;
bez ~u — без мэты; бязмэтна;
dopiąć ~u — дасягнуць мэты;
mieć co na ~u (za ~) — мець што на мэце;
cel uświęca środki — мэта апраўдвае сродкі;
mijać się z ~em — не дасягнуць мэты;
2. аб’ект; мішэнь;
obrać kogo za cel żartów — абраць для сябе каго аб’ектам жартаў;
3. мішэнь;
mierzyć do ~u — меціць у мішэнь
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)