zusámmenbrechen* vi (s) абва́львацца, абрына́цца

2) зако́нчыцца права́лам

3) абяссі́лець;

séine Knie bréchen únter ihm zusámmen у яго́ но́гі падко́шваюцца;

únter der Last der Bewéise ~ зда́цца пад цяжа́рам до́казаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)