Zíege f -, -n

1) каза́

2) пагардл. кля́ча, каня́жка;

◊

die ~ muss grásen, wo sie ángebunden ist ≅ ве́дай, като́к, свой куто́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)