Zeit
1) час;
zur ~ у цяпе́рашні час; цяпе́р;
es ist höchste ~ даўно́ пара́, са́мы час;
die gánze ~ über уве́сь час;
von ~ zu ~ ча́сам; раз-по́раз; зрэ́дку;
die ~ drängt час падганя́е;
das hat noch ~ на то́е яшчэ́ ёсць час;
kommt ~, kommt Rat пераначу́ем – бо́лей [ясне́й] пачу́ем;
die ~ bringt Rósen час прыно́сіць свой плён;
die ~ heilt (álle) Wúnden час – са́мы ле́пшы ле́кар
2) час, перы́яд, эпо́ха;
das war éine glückliche ~ гэ́та была́ шчаслі́вая пара́;
in álter ~ у старажы́тны час;
er war zu séiner ~ ein gróßer Künstler у свой час ён быў вялі́кім мастако́м;
mit der ~ géhen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)