Zeit f -, -en

1) час;

zur ~ у цяпе́рашні час; цяпе́р;

es ist höchste ~ даўно́ пара́, са́мы час;

die gnze ~ über уве́сь час;

von ~ zu ~ ча́сам; раз-по́раз; зрэ́дку;

die ~ drängt час падганя́е;

das hat noch ~ на то́е яшчэ́ ёсць час;

kommt ~, kommt Rat пераначу́ем – бо́лей [ясне́й] пачу́ем;

die ~ bringt Rsen час прыно́сіць свой плён;

die ~ heilt (lle) Wnden час – са́мы ле́пшы ле́кар

2) час, перы́яд, эпо́ха;

das war ine glückliche ~ гэ́та была́ шчаслі́вая пара́;

in lter ~ у старажы́тны час;

er war zu siner ~ ein grßer Künstler у свой час ён быў вялі́кім мастако́м;

mit der ~ ghen* кро́чыць у нагу́ з ча́сам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)