vórhalten
1.
1) трыма́ць (перад чым
2) (
2.
der Vórsatz hat nicht lánge vórgehalten (до́бры) наме́р быў ху́тка забы́ты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vórhalten
1.
1) трыма́ць (перад чым
2) (
2.
der Vórsatz hat nicht lánge vórgehalten (до́бры) наме́р быў ху́тка забы́ты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)