vollkómmen
1.
1) зако́нчаны, по́ўны;
er ist (noch) ein ~es Kind ён (яшчэ́) зусі́м дзіця́
2) даскана́лы
2.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vollkómmen
1.
1) зако́нчаны, по́ўны;
er ist (noch) ein ~es Kind ён (яшчэ́) зусі́м дзіця́
2) даскана́лы
2.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)