Váter m -s, Väter

1) ба́цька;

er ist der gánze [léibhaftige] ~ ён уве́сь у ба́цьку;

er ist séinem ~ wie aus dem Gesícht geschnítten ён вы́літы ба́цька, ён ко́пія ба́цькі

2) pl прабацькі́, про́дкі, бацькі́;

◊

er wúrde zu séinen Vätern versámmelt ≅ разм., уст. ён адпра́віўся на той свет, ён памёр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)