únentschieden

1. a

1) нявы́рашаны

2) нерашу́чы (характар)

2. adv спарт. унічыю́;

das Spiel ist ~ гульня́ зако́нчылася ўнічыю́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)